Türkiye'nin tek partili dönemi, işçi-işveren ilişkilerinin şekillenmesinde önemli bir rol oynamıştır. Bu dönemde, devletin müdahalesi ve yasaların sertliği, çalışma koşullarını ve işçi haklarını doğrudan etkilemiştir. İş gücünün niteliksizliği ve sanayinin belirli bölgelerde yoğunlaşması, ekonomik ve sosyal dinamikleri derinden etkilemiştir. Tek parti yönetiminin getirdiği yasaklar, sendikalaşma çabalarını engelleyerek işçilerin hak arama süreçlerini kısıtlamıştır.
Türkiye'de Tek Partili Dönemde Çalışma İlişkileri (1920-1946) şu şekilde özetlenebilir:
Bu dönemde, işçilerin büyük bir kısmı eğitimsiz ve niteliksizdi, sanayi kuruluşları belirli illerde yoğunlaşmıştı ve seferberlik nedeniyle erkek işgücünün önemli bir kısmı silâh altına alınmıştı.
SON YAZILAR