Türkiye'de nüfus artış politikaları, tarihsel süreç içinde çeşitli değişimler göstermiştir. Cumhuriyetin kuruluşundan bu yana, toplumsal ve ekonomik koşullara bağlı olarak evlilik, doğum oranları ve göç gibi unsurlar üzerinde farklı stratejiler uygulanmıştır. Özellikle savaş sonrası dönemde nüfus kaybını telafi etmek amacıyla artışın teşvik edilmesi, sonraki yıllarda ise hızlı nüfus artışının getirdiği sorunlarla başa çıkmak için önlemler alınması dikkat çekmektedir. Son yıllarda ise, nüfusun kalitesi ve yaşam standartlarının iyileştirilmesi üzerine yoğunlaşan bir yaklaşım benimsenmiştir.
Türkiye Cumhuriyeti'nde nüfus artış politikası üç ana dönemde değişiklik göstermiştir:
1923-1965 Dönemi: Bu dönemde genellikle nüfus artış hızını yükseltmeyi amaçlayan politikalar uygulanmıştır. Bu politikaların dayanakları arasında savaşlar nedeniyle yaşanan nüfus kayıpları ve ekonomik faaliyetlerin sürdürülebilmesi için insan gücüne olan ihtiyaç yer alır. Uygulanan bazı önlemler:
1965-1980 Dönemi: Bu dönemde nüfus artış hızını düşürmeyi amaçlayan politikalar benimsenmiştir. Bu politikaların nedenleri arasında hızlı nüfus artışının ekonomik ve sosyal problemlere yol açması yer alır. Uygulanan bazı önlemler:
1980 ve Sonrası Dönemi: Bu dönemde nüfus artış hızının yükselmesi veya düşmesinden ziyade, nüfusun sağlık, eğitim, beslenme ve barınma imkânları gibi konular üzerinde durulmuştur.
SON YAZILAR