Aşure, köklü bir geçmişe ve derin anlamlara sahip olan bir tatlıdır. Farklı kültürler ve inanç sistemleri tarafından farklı şekillerde anılmakta ve kutlanmaktadır. Aşurenin tarihi, mitolojik hikayelerden gelen geleneklere kadar uzanırken, her bir toplumun bu lezzeti nasıl yorumladığı da oldukça ilginçtir. Aşure, sadece bir tatlı olmanın ötesinde, paylaşmanın, dayanışmanın ve hatırlamanın bir sembolüdür.
Aşurenin hikayesi çeşitli inançlara göre farklılık göstermektedir:
Nuh Tufanı Hikayesi: En yaygın hikayeye göre, Nuh'un gemisi tufandan sonra Cudi Dağı'na oturduğunda, gemide kalan son malzemelerle bir aş pişirilmiştir . Bu nedenle aşureye "aşure" denildiği ve bu günün anısına yapıldığı düşünülmektedir.
İslam Öncesi İnançlar: Bazı Sami hikayelerinde de Muharrem ayının onuncu gününe atıfta bulunulması, aşurenin İslam öncesi inançlarda da önemli olduğunu göstermektedir .
Alevilikte Aşure: Alevi kültüründe, Kerbela Savaşı'nda Hüseyin'in öldürüldüğü gün olan Muharrem ayının onunda aşure pişirilmesi, şiddetin genel olarak protesto edildiği bir ritüel haline gelmiştir .
Ermeni ve Rum Kültürü: Ermeniler, aşureyi Noel pudingi olarak Yeni Yıl kutlamaları için yaparken; Rumlar, buğday, kuru üzüm ve bal ile yaptıkları "koliva"yı kilise kapısında dağıtıp ortasına bir mum diktikleri bir tabakla mezarın başına yerleştirirler .
SON YAZILAR